


Derdejaars Mediavormgeven Lise van der Wal (20) is een getalenteerde creatieveling met grote dromen. Wie met haar praat, merkt al snel dat de creativiteit er vanaf spat. Dit begon al voordat ze met de opleiding op het GLR begon. ‘Ik tekende eigenlijk altijd al’, vertelt ze. ‘Ik was zo jong dat ik me niet eens kan herinneren wanneer ik begon.’ Tekenen, schilderen, dingen verzamelen en in elkaar zetten: de creativiteit zat er bij Lise altijd al in.
Als kind zat Lise op een atelier bij de naschoolse opvang. Hier experimenteerde ze veel met verschillende materialen en technieken. Door veel te onderzoeken en simpelweg te dóen, ontdekte ze haar stijl en wat ze leuk vindt. Inspiratie haalt ze tegenwoordig overal vandaan. Pinterest is een plek waar ze veel beelden en sferen verzamelt, maar de zee speelt ook altijd een grote rol. Hetzelfde geldt voor bloemen. ‘Dat komt er gewoon altijd automatisch doorheen.’
Voor Lise betekent creatief zijn vooral vrijheid. Geen vaste regels, en zeker geen verplichte perfectie. ‘Je hoeft niks’, zegt ze. Als ze haar eigen stijl zou moeten omschrijven, kiest ze één woord: druk. ‘Er gebeurt altijd heel veel in mijn hoofd, dat komt ook naar voren in mijn kunst.’ Ondanks dat ze geen bepaalde ‘stijl’ heeft, zegt ze dat anderen haar werk toch duidelijk herkennen. ‘Ik hou erg van de vrijheid wanneer ik teken, daarin zit voor mij juist de kracht.’
Een belangrijk moment in haar ontwikkeling kwam toen ze deelnam aan de Mental Health Art Tour, een rondreizende expositie waarin mentale gezondheid centraal staat (zie ook pagina 30-31). Studenten mochten hiervoor hun zelfgemaakte werk insturen. Toen Lise hoorde over deze expositie, was ze al bezig met een zelfportret. Ze besloot deze bijna als een soort grap in te sturen. ‘Ik dacht: het wordt toch niet uitgekozen.’ Maar dat werd het wél. Haar zelfportret, waarin ze haar leven met ADHD verbeeldt, werd uitgeroepen tot winnaar. Op het schilderij zie je haar hoofd, gevuld met prikkels, beelden en verschillende lagen. De drukte is geen bijzaak, maar het onderwerp. Na haar winst werd het portret geëxposeerd op Rotterdam Centraal, midden in de stad en tussen alle reizigers. ‘Misschien had ik er twee keer over na moeten denken dat mijn hoofd daar zou komen te hangen’, zegt ze lachend.
ADHD speelt een grote rol in Lise’s leven, én in haar kunst. Ze heeft lang met het idee geworsteld dat het misschien ooit ‘weg zou gaan’. Inmiddels weet ze dat het geen fase is, maar een onderdeel van wie ze is. Haar advies aan andere studenten die worstelen met ADHD: vergelijk jezelf niet. Iedereen ervaart ADHD anders. Waar de één stil is, is de ander druk. Hetzelfde label betekent niet hetzelfde verhaal.
Wat haar grootste droom is? Ooit een eigen expositie met meerdere schilderijen. Een ruimte waarin mensen binnenlopen omdat ze echt háár werk willen zien. Niet per se om rijk van te worden, maar om echt iets los kan maken bij bezoekers. Tegelijkertijd denkt ze ook breder dan alleen de kunstwereld. Na haar stage in Griekenland lijkt het Lise leuk in het buitenland te wonen. Misschien kiest ze later wel voor een compleet andere richting. ‘Ik vind het belangrijk om nu te doen wat ik leuk vind en dat ik niet vast hoeft te zitten aan één identiteit.’
Lise is derdejaars student Mediavormgeven
Lise maakte een zelfportret voor de Mental Health Art Tour